Het lijkt wel alsof ouderschap veel complexer is geworden dan vroeger. Veel ouders klagen over structureel onbegrip bij hun partner. Dit is op zich niet zo vreemd, omdat je als mens de oude aangeleerde leerststijlen overneemt van beide (groot)ouders, waar je vervolgens dan een meer eigen individuele versie van moet maken. En deze versie moet dan ook nog eens aansluiten op de individuele versie van je partner.

Dit basale uitgangspunt zorgt voor de beruchte ‘confirmation bias’, het koppig in je eigen gelijk willen blijven staan. Als beide partners dat langdurig doen, komt de relatie plus de opvoeding van je kinderen zwaar onder druk te staan, omdat de ‘confirmation bias’ zich uiteindelijk emotioneel vertaalt naar de ‘projection bias’. Deze bias geeft de ander (de partner), de schuld van het eigen interne emotionele gevoel.

Daar zijn de kinderen in eerste instantie de dupe van en in later stadium zijn de partners daar zelf de dupe van. Dit is een van de hoofdredenen waardoor relaties stuklopen.

Er speelt nog een belangrijk element een rol. Dat is dat de maatschappelijke versie van leren omgaan met emoties afwijkt van de biologische versie. Dat is waar dit boekje o.a over gaat. De onbewuste en bewuste biologische verschillen tussen man en vrouw en dus ook tussen zonen en dochters. Maar ook nog hoe vaders een zoon/dochter willen opvoeden vanuit hun eigen referentiekaders en hoe moeders dat willen doen vanuit het eigen indivduele referentiekader.

Ik heb geprobeerd om de neurowetenschappelijke, psychologische onderzoeken en visie zoveel mogelijk in gewone mensentaal te schrijven. Op die manier kunnen zelfs kinderen vanaf de leeftijd van 10 jaar het goed begrijpen en die herkenbaarheid kunnen ze dan vervolgens bespreken met de ouders.

Voor extra actuele ondersteuning of vragen kun je online contact opnemen met DigiEd de online buddy, die 24/7 beschikbaar is in verschillende talen voor al je vragen.

Veel leesplezier!!